Iets maken van een lapje stof, iets haken of breien waren lang bezigheden die ik zomaar graag deed. Een handwerkje onder in de tas, een linnen lapje, breinaalden en wol in de hoek van de bank…werken met textiel hoorde bij het eind van de dag.
Totdat ik me realiseerde: iets wat iemand ‘gewoon altijd’ doet,kan ik beter kwalificeren als ‘dat hoort bij mij’.
Ik leerde werken met naald en draad zien als waardevol, een ambacht dat mij past.
Ik vergrootte mijn kennis over kunst en werken met textiel.
Ik gebruik het zachte, toegankelijke materiaal om iets te vertellen.
En… lapje, handwerkje…waarom die verkleinwoorden?
Ik leerde begrijpen waarom ik mijn textiel werk onder in mijn tas liet: werken met stof en garen heeft niet zoveel aanzien.
Het ambachtelijke naaiwerk wordt al duizenden jaren dienstbaar in huiselijke kring verricht maar is moeilijk verenigbaar met feminisme. Wie vroeger als taak had iets te maken van textiel, cijferde zichzelf weg.
Waarom zou iemand dat werk binnenshuis nog willen doen, terwijl werken buitenshuis óók tot de mogelijkheden ging horen?
Inmiddels werk ik zelfbewust, doelgericht en zichtbaar, ambachtelijk én creatief met textiel.
Ik begin met wit katoen of linnen.
Ik kleur zelf de stof, vaak volgens de batikprincipes.
Daarnaast maak ik schilderijen onder andere in aquarel. Ook dat is de textielsector: er wordt geschilderd op linnen doek en het papier om te aquarelleren is geheel van katoen.
En ik schrijf over de geschiedenis van textiel: textielkunde.
Want mensen van nu kunnen leren van de (vaak ongeziene, dus niet vertelde) levensverhalen van onze voormoeders. Via hun weg komen we uit bij onze moderne tijd: wie onze textiele voorgeschiedenis kent, zal de textielwereld van nu beter begrijpen.
Het blog Textielkunde
Vanaf het moment dat ik bewust en zichtbaar voor de buitenwereld ging werken met textiel, er voor het eerst een boek over las, realiseerde ik me: wat weet ik eigenlijk weinig van stoffen.
Wie maakte onze kleding duizend jaar geleden?
Kan een mens bestaan zonder textiel?
Hoe deden ze dat tienduizend jaar geleden?
Ik zoek naar kennis over onze over het hoofd geziene voormoeders en schrijf daarover zo toegankelijk mogelijk.
Hoe komt het dat ik dat niet wist?
En nu de meesten van ons niet meer zelf kleding maken: door wie wordt onze kleding nu gemaakt?
Over dat type vragen gaat het blog/de site Textielkunde.
De schoonheid van het moment en het blog Maakproces
Ik exposeer wel eens. Vanaf 2016 ieder jaar wel ergens 🙂 De impressies daarover staan op het blog het Maakproces.
Natuur, landschappen inspireren mij. De schoonheid ervan doet zich slechts een korte tijd aan ons voor: lichtinval, schaduw, reflecties…het zijn éénmalige momenten, die zich hierna nooit meer voordoen.
Het is mijn doel om de schoonheid van zo’n ogenblik te vangen, vast te leggen. Misschien gaan we dan met meer respect met onze natuur om.
Maar ook geef ik vorm aan gedachtes, ideeën.
De huidige wereld vraagt om verbeelding van onze zorgen.
Iedere maand vertel ik over beweegredenen bij het maken in het blog Het Maakproces.
Daar is recent werk te zien.
Wilt u nog meer weten? Ik ben te vinden op LinkedIn.
En op Pinterest verzamel ik al jaren werk van inspirerende kunst- en textielcollega’s.
