Ongeveer een jaar geleden besloot ik om meer te experimenteren met combinaties van textiele technieken: borduren op batiks, appliqueren op batiks.
Batikken blijft fascinerend, maar de tjanting…dat is voor mij wel heel subtiel gereedschap.
Ik zie de finesses in de resultaten van mijn collega-batiksters, maar zelf mors ik snel en ik kan tijdens het maakproces ten onrechte niet geloven dat zo’n klein detail uiteindelijk gaat spreken.
Bij het zoeken naar een eigen textiele stijl herinnerde ik mij een gesprek van jaren geleden, waarin een deskundige mij vroeg ‘Welk werk van bekende kunstenaars spreekt jou aan?’ en ‘Op welk werk van jezelf ben je trots?’
De antwoorden op die twee vragen plozen we uit op hun betekenis. Hou ik van kunst vanwege…de afbeelding…de imponerende techniek ….de kleuren….het verhaal, dat het werk vertelt…de emoties die worden opgeroepen?
Vind ik dat ene werk van mezelf het mooist vanwege….die driedimensionale details…de kleuren…het verhaal…weemoed over wat verloren ging…het stilstaan bij schoonheid die altijd zo kort duurt?
HOOFDSTUK OVER HENNEP PUBLICEERDE IK AFGELOPEN MAAND OP TEXTIELKUNDE.COM
Afgelopen maand publiceerde ik het hoofdstuk over hennep.
Ik dacht dat de hennepverhalen wel in één hoofdstuk te vertellen zijn, maar …. toen het eerste hoofdstuk af was ontdekte ik dat in Noord-Holland drie eeuwen lang hennep is geweven (en verbouwd, en geoogst) voor de zeilen van de VOC- en WIC-boten.
Ik dacht dat het tweede hoofdstuk een kort vervolg zou worden, maar….het tweede hoofdstuk (nog niet gepubliceerd) wordt nog langer dan het eerste hoofdstuk. Want de ‘handel’ van de VOC en de WIC hebben ook alles met textiel te maken.
DE WERKEN VAN AFGELOPEN MAAND…
Wat maakte ik afgelopen maand? Ik kom in aanmerking voor deelname aan een groepstentoonstelling in Amersfoort.
Ik mocht een borduurring vullen. De ring vraagt om een afbeelding met een ronde vorm.
Eerst maakte ik een batik. Ik bracht de was aan met een penseel.
Ik bracht er kleine driedimensionale details op aan: wol, katoen werden met kleine steekjes vastgezet en vervolgens ook verder bewerkt met textielverf. En vervolgens bracht ik accenten aan met naaimachine en steekjes met de hand.
Ik ben blij dat ik mee mag doen met de tentoonstelling: een groot textielfestival in Apeldoorn in mei aanstaande.
….ik vertelde eerder dat ik gefascineerd kan zijn door treurwilgen…volgens het principe van de gemengde techniek die ik hierboven beschreef… ik maakte batiks over de afgeknotte stam van een treurwilg.
De ontspruitende nieuwe takken die zo prachtig kunnen dansen in de wind bracht ik aan met borduursteken. Het zijn/worden drie kleine werkjes: 20 x 20 cm
Van de docent op mijn batikles kreeg ik een smal lapje: de uitdaging zit ‘m in het formaat van het lapje: lang en smal.
Ik dacht aan een rivier, waarna ik dacht aan een hoogtekaart.
Als batik is dit werk af, maar ik kan met naald en draad nog wel accenten toevoegen, schat ik in.
DE TENTOONSTELLING BIJ KOBALT EN CO IS WEGENS SUCCES VERLENGD
De finissage van de Tentoonstelling SWEET HEARTS is op zondagmiddag 3 mei van vier tot zes uur.
Bij XI Tentoonstellingen in dit blog vindt u er meer informatie over.
HET VINDEN VAN EEN EIGEN STIJL:
Ik herinner me een gesprek op t.v. Het waren musici: ze spraken over de unieke stijl van een overleden collega.
Een van hen zei: ‘Je hoort muziek, waarvan je denkt: dat wil ik ook kunnen maken. Dan ga je proberen om dat na te maken. Dat lukt niet. Maar dát wat wél lukt: dat wordt jouw stijl.
Dat eerste voorbeeld, bij beeldend werk is het waarschijnlijk iets dat je zag, dat jij zelf slechts op een onvolkomen manier kunt imiteren….dat houdt kunstenaars gaande.
Denk ik.
Veel inspiratie gewenst. 🙂
————
marijadriaens.com 