Het is nogal wat om van jezelf te zeggen….proud to present….kijk mijn nieuwe stijl…maar ik doe het gewoon.
De foto’s geven een idee van het wanddoek waar ik aan nu werk en dat zijn voltooiing nadert.
En dan heb ik het niet over de presentatie.
OVER MIJN VISIE: Ik vind dat een kunstwerk een nieuwe manier van kijken mag laten zien.
Het kunstwerk toont iets wat er niet eerder was, kijkt op een nieuwe manier aan tegen iets wat al langer bestaat.
Het vertelt ons iets nieuws over de wereld waarin we leven. Het levert commentaar op onze realiteit. Een realiteit waar altijd veel kanten aan zitten en die moeilijk te duiden is.
Grafisch weergegeven lijkt de doorsnede van een omgezaagde boomstam op een stralende zon.
Maar de betekenis van die uiterlijke gelijkenissen is diametraal anders.
Er is kennis nodig om dat te begrijpen en dan nog blijft het moeilijk om je plaats te bepalen.
De beelden vertellen dat warmte en nattigheid in nauw verband met elkaar staan, maar hoe kan een individu daar invloed op uitoefenen?
Het wanddoek laat die tegenstrijdige verbanden in ogenschijnlijke harmonie zien.
Maar de harmonie ontbreekt want de wereld zit tegenstrijdig in elkaar..
OVER DE MEERWAARDE VAN TEXTIEL: werken met textiel is arbeidsintensiever dan bijvoorbeeld schilderen. Ik hoop dat de kijker dat voelt: de maakster heeft haar best gedaan.
Ik paste nieuwe technieken toe. ik hoop dat dat nieuwsgierig maakt.
Werken met textiel is rijk. Een lijn kun je met textiel op zoveel manieren aanbrengen.
Ik schat in dat dat voor de kijk(st)er boeiend is, dat dat de aandacht trekt.
WAAROM ZO KLEURRIJK? Kleuren zijn aantrekkelijk. Kleuren kunnen ook kinderlijk worden gevonden; zeker de primaire, secundaire kleuren die ik hier heb gebruikt.
Omdat het onderwerp, de betekenis van het wandkleed niet eenduidig is, kies ik voor de directe manier van aanspreken. Ik realiseer me dat het niet bescheiden is, maar dat wil ik ook niet zijn.
MET WELKE TECHNIEKEN IS HET WANDDOEK GEMAAKT?
Allereerst heb ik gebatikt.
Ik heb met gekleurde katoenen draden accenten aangebracht.
Details heb ik benadrukt met acrylverfstiften. De acrylverf bedekte ik daarna met was, als ware het een batik.
Hier en daar heb ik die draden drie-dimensionaal gebruikt: de draden liggen dan echt óp het werk.
Bij kijken naar textiel vind ik het zintuiglijke, tactiele aspect van belang. De stof, de draadjes mogen nabij zijn: je mag voelen aan de draadjes die druppels of blaadjes verbeelden.
AFMETINGEN
Het doek is ongeveer 90 x 60 cm. groot.
Voor de site TEXTIELKUNDE werk ik aan het onderwerp ‘EERST(E) TECHNIEK(EN)?’
Wat zouden onze voorouders eerst hebben beheerst: een handige techniek om bijvoorbeeld een visnet te maken van bijvoorbeeld een lange plantaardige stengel of ontstond die techniek nadat ze hadden geleerd hoe ze draad konden maken?
Afgelopen week verdiepte ik me in: hoe maak je leer uit een dierenhuid?
Mijn respect voor onze voorouders neemt toe met ieder ambachtelijk feit dat ik ontdek.
En het geeft me ook inzicht: het kan niet anders dan dat onze voorouders op een bepaalde manier leefden. De regels van hun ambachten schreven dat als het ware voor.
Over een week of twee verwacht ik het hoofdstuk te kunnen publiceren.
Dank voor uw aandacht.
Fijne junimaand.
marijadriaens.com 