VERVOLG VAN SEPTEMBER 2026
Ginni, oprichtster van het instituut gaf ook zelf les: theorie en praktijk van textieltechnieken, over principes in de kunst, bijvoorbeeld contrast, compositie of zichtlijnen.
Na uitleg gingen wij leerlingen aan de slag.
Ik vroeg wel eens advies over een artistiek dilemma: zal ik a…of zal ik b? Ik kan de focus leggen op c of zal ik toch kiezen voor d?
Altijd volgde een welwillend begin van een antwoord, maar al snel volgde haar lach met de woorden:
‘Weet je, probeer :-)’
Nu, tien jaar later kan ik schrijven over hoe ik aan het proberen ben. Bij de onzekerheid die dat met zich meebrengt stel ik mezelf gerust met de woorden: gewoon doen.
Misschien gaat blijken dat iets niet slaagt. Maar dat mag; dan is dat een les die ik niet vergeet.
Ik wil in een wandkleed verbeelden hoe onnavolgbaar de wereld in elkaar zit.
Ik noem wat concrete voorbeelden
Wanneer ik een digitaal product koop, heeft iemand, een kwetsbaar mens voor mij lithium uit de grond gehaald.
Dat is iets om me voor te schamen.
Wanneer ik zo’n product met lithium koop…wordt iemand nog rijker terwijl die beter niet nóg rijker kan worden.
Er zijn mensen zó rijk…dat ik me afvraag: is geld eigenlijk wel iets waard…maar de straatkantverkoper of de blikjesverzamelaars worden blij van een beetje extra geld. De werelden lijken los van elkaar te staan, maar in het dagelijks leven kunnen we elkaar aanraken. Hetgeen we slechts zelden doen.
Die héél rijke mensen wonen overigens onzichtbaar ver weg: achter hekken en hagen, achter rolluiken.
Mijn analyses in woorden schieten tekort, dus daarover wil ik een wandkleed maken.
Ik wil teveel zeggen: een druppel bloed heeft dezelfde vorm als een druppel water…een druppel water kan ook een traan zijn. Of is de druppel een vlam?
Ik hoop: een beeld in textiel zegt meer dan een schilderij.
De lange arbeidstijd vertaalt zich in een grotere zeggingskracht.
Ik zoek naar de juiste technieken: vanzelfsprekend ga ik werken met textielverf en gesmolten was.
Maar álles batikken…soms beperkt zo’n techniek ook.
Ik wil veel lagen over elkaar zetten…. craqueleert met de was daarmee de zeggingskracht?
En dan denk ik aan de woorden van Ginni: ‘Weet je…probeer!”
Dat heb ik gedaan.
Ik heb gewerkt met twee soorten textielverf: voor één soort is tussentijds fixeren noodzakelijk. Dus ik werkte ook met een andere verfsoort: de stof vooraf met soda behandelen. Dan hoef ik niet/minder tussentijds uit te spoelen.
Ik werkte met arcyl verfstiften: die geven direct effect. Kan ik acrylstiften combineren met de batiktechniek: dat probeer ik dus ook gewoon uit.
Kan ik was over de acryllijnen aanbrengen? Probeer.
En toen ik dit had gedaan, kwam het ingrijpendste dat echt alles had kunnen doen mislukken: de was diende uit het werk te worden uitgekookt…….
……………………………………………………
Ik ben tevreden met het resultaat.
En wat met verf niet goed gaat, kan ik corrigeren met naald en draad.
Het doek is ongeveer 100 x 80 cm. Ik weet al wel hoe ik het ga presenteren: als een ‘spandoek’
Het werk is nog lang niet zoals ik wens dat het wordt. Maar ik durf nu alle bovenbeschreven technieken door elkaar opnieuw te proberen.
De eerste afbeelding in dit verslag en de afbeelding hier links laat zien hoe het (toekomstige) wandkleed eruit ziet zonder was.
Nu ik dit maandverslag heb geschreven, bedenk ik: over dit proces bestaat een mooi citaat. Was het van Einstein?
Ik geef het weer in mijn eigen woorden:
wanneer je alles blijft doen zoals je het altijd deed, dan zal er niets veranderen.
Dank voor het lezen. Ik wens u veel inspiratie de komende maand.
————————————————————————————–
